De Jamaica Blue Mountain wordt één van de Grand Crus van de koffie genoemd. Ze verlaat de plantage verzegeld in mooie houten vaten. Is deze dure koffie werelds beste of meest overschatte koffie? Veel koffie-experts vinden deze koffie te duur voor wat je krijgt. “Jamaica Blue Mountain is een schoolvoorbeeld van een koffieland waar het de overheid gelukt is een eigen ‘appellation controlé’ status voor hun koffie te krijgen. Echte Jamaica Blue Mountain kan als espresso goddelijk zijn. Als espresso en ristretto doet ze haar naam en faam eer aan.

In 1728 importeert Nicholas Lawes – toen gouverneur van Jamaica – koffie vanuit Martinique. Het land is ideaal voor de koffieverbouw en 9 jaar later wordt al 40.000 kilo geexporteerd. Eerst vindt verbouw vooral plaats in de lage heuvelrug rondom St. Andrew, maar langzamerhand breidt de verbouw zich uit naar de hogere Blue Mountains. De koffieverbouw heeft daarna veel ups en downs. Rond 1891 worden de eerste maatregelen genomen om de koffieindustrie te redden. Er komt wetgeving om erop toe te zien dat goede instructeurs de verbouw gaan begeleiden. Ook worden er inspanningen gedaan om centrale koffieproductiecentra voor het fermenteren en sorteren op te richten. Wanneer in 1943 de koffie niet geaccepteerd wordt door de Canadese markt die op dat moment de grootste afnemer is, neemt men duidelijke maatregelen. In 1944 wordt een Centraal Koffie Controle Huis opgericht waar alle export-koffie langs moet voor schoonmaak en sortering. Dit is de eerste stap voor verbetering van de kwaliteit. In 1950 wordt de Coffee Industry Board opgericht om officieel de kwaliteit van export koffie te verhogen en te standaardiseren. Alle Jamaica Blue Mountain voor export moet deze controle organisatie passeren en krijgt een officieel certificaat. De meeste Jamaica Blue Mountain wordt nu verkocht aan de Japanse markt, daarom dat het in de rest van de wereld zo duur is.